Сидр, ё як четизаи шодорест, ки аз себҳо сохта мешавад ва дар ҷараёни тайёр карданаш метавонад карбонатсия шавад ё на. Ин хосиятҳои сидрро муайян мекунад ва онро барои дӯстдорони нӯшидании ферментшуда ҷолиб месозад. Вале, савол дар ин ҷо ба миён меояд оё сидр карбонатсионшуда аст?

Вале, на ҳамаи сидрҳо карбонатсионшудаанд. Баъзе сидрҳо, ки бо усулҳои анъанавии тайёр шудаанд, метавонанд безкарбонатсия боқӣ монанд. Ин гуна сидрҳо одатан нисбатан нармтар ва бо текстураи хос боқӣ мемонанд. Баъзеи онҳое, ки бо хулосаи фидоӣ ва маззаи аслии себи шодор пешбарӣ шудаанд, метавонанд бо каме коҳиш наёбанд.

Сидрҳои карбонатсионшуда, одатан, аз назарияи фурӯш ва машҳурияти онҳо бештар маъруфанд. Ин нӯшидании кӯҳна дар бисёре аз кишварҳо, бахусус дар Англия ва Иёлоти Муттаҳида, муваффақиятҳои калон дорад. Аксарияти мардум сидрро бо гази карбикусида дӯст медоранд, зеро он эҳсоси фурўш ва хурсандиро ба навъ мефаҳмонад.

Ба ғайр аз ин, сидрҳо метавонанд дар таърифҳои мухталиф, мисли сидрҳои ширини дӯстдошта, сидрҳои тар ва хушк мавҷуд бошанд. Сидрҳои ҳосилшуда бо истифодаи шукр ва усулҳои гуногун, ҳодисот ва маззаҳои аслӣ тавлид мешаванд. Ин фарқиятҳо боиси пайдоиши шевиҳои гуногун дар байни сидрҳо мешаванд.

Пешниҳод барои онҳое, ки на танҳо намуди карбонатсияи сидр, балки таъриф ва таърифҳои гуногунро истеъмол кардан мехоҳанд, ин аст, ки барои нӯшидан мумкин аст изоҳ кардани сидрҳои мухталиф, то баҳраманд шаванд ва бо мазза ва хосиятҳои уникалии онҳо ошно шаванд. Сидр, бо тамомятҳои ангезишпазир ва гуногун, ба миён меоварад, ки дар назди чашмонатон шодобӣ ва хушнудиро ҷорӣ мекунад.